Navigation Menu+

Wernisaż Malarstwa Ewy Dzianott – Wrzesień 2015

Posted on Lut 6, 2015 by in Bez kategorii |

IMG_7291_cr

 

 

 

„Ewa Dzianott uzyskała dyplom warszawskiej ASP w r.1970 w zakresie tkaniny artystyczne u prof. Anny Śledzieskiej. W roku 1971 otrzymała I nagrodę Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych za gobelin na X Wystawie Debiutów Absolwentów ASP. W tym samym roku przystępuje do Związku Artystów Plastyków, którego członkiem pozostaje do dzisiaj.

Działalność artystyczną zapoczątkowała cyklem czarno-białych abstrakcyjnych gobelinów [praca dyplomowa Zmierzch 1970, technika mieszana, Przemijanie, technika mieszana]. Powstały wówczas tkaniny o mocnym, dynamicznym rysunku i dużej sile wyrazu, wystawione w roku 1973 na indywidualnej wystawie w Galerii Los Angeles USA.

Lata 1973-1975 to okres, w którym dominują w pracach artystki delikatne zimne tonacje i formy inspirowane naturą: wystylizowane kształty zapożyczone ze świata roślin są transponowane na płaszczyznę tkaniny. Wykonane bez zarzutu prace pokazują znakomity warsztat artystki. Gobeliny z tego okresu twórczości Ewa Andrzejczak pokazała na indywidualnej wystawie w roku 1975 w Galerii Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Warszawie. Były to: Botanik I, Botanik II,Botanik III (na wystawie było prezentowane 9 prac).
Inny cykl z tego samego okresu rozpoczęty jeszcze podczas studiów to projekty, u których podstawy leży krata, wynikająca w sposób naturalny z przenikania osnowy i wątku. Temat ten posłużył artystce do rozwinięcia bardzo bogatego warsztatu kolorystycznego z dominacją kolorów gorących.
Jeszcze tego samego roku 1975 gobeliny reprezentujące obydwa nurty pojawiły się na indywidualnej wystawie w Galerii Klubu Książki i Prasy Jelenia Góra. Z cyklu tego pochodzą Krata I (tech.gobelinowa) i Krata II.

Na indywidualną wystawę w Mermaid Gall Londyn1976 artystka przygotowała tkaniny o większym zróżnicowaniu wartości fakturowych. Zastosowała w nich sploty sumakowe oraz głębokie reliefy [Motyl, tech. mieszana, Ćma, tech. mieszana)].

W roku 1979 Ewa Dzianott projektuje i wykonuje na zamówienie przyjaciół Papieża gobelin upamiętniający przynależność do Bratniej Pomocy Uniwersytetu Jagiellońskiego, wręczony podczas pierwszej Pielgrzymki Papieskiej do Polski.

Lata osiemdziesiąte przynoszą zmiany w sposobie projektowania przez Ewę gobelinów. Powierzchnia tkaniny staje się spokojna, na plan pierwszy wysuwa się pejzaż „malowany” cienką nicią wełnianą. Z gobelinów bije światło uzyskane dzięki wełnie barwionej na dwieście odcieni wielu kolorów. Uderza bogactwo odczuć i doznań przekazywane w tych kompozycjach, często lirycznych dzięki umiejętnemu przekładowi artystycznemu na język warsztatu i surowca (i vice versa). Obrazy są bliższe, jakby cieplejsze. Malarski wyraz jest wielkim walorem tkanin [Drzewo, technika gobelinowa czy Prześwietlenie, technika gobelinowa].

W latach dziewięćdziesiątych XXw. artystka przeżywa fascynację obrazami Hieronima Boscha. Tworzy cykl czterech gobelinów o powierzchni 130 cm x 160 cm inspirowany Ogrodem Rozkoszy Ziemskich i Kuszeniem św.Antoniego. Cykl ten, znakomity pod względem możliwości malarskich i techniki tkackiej, był prezentowany na indywidualnej wystawie w The Yat Glasgow Wielka Brytania w 1990 i F.D.M.Antiquite Galerie Paryż 1991 [Eden I, Eden II, Pożar, technika gobelinowa].

Równolegle, od roku 1973 do 1993 Ewa Dzianott bierze udział w licznychwystawach zbiorowych, współpracując z BHZ Desą oraz ze środowiskiem artystycznym Warszawy. W 1993 rozpoczyna współpracę z tygodnikiem „The Warsaw Voice”.

Od 2004 roku tworzy obrazy olejne, których tematyką są pejzaże.

W roku 2009 zostaje skarbnikiem Stowarzyszenia Kampania Artystyczna, z którym w roku 2012 bierze udział w wystawie zbiorowej w PAN Muzeum Ziemi w Warszawie. ”

Marlena Sent (red. Beata Leska), Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski